ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΘΩΜΑ ΑΝΔΡΕΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ

ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ ΛΕΟΝΤΙΟ

 

     Με αφορμή την συμπλήρωση 5 ετών, από την προς Κύριον εκδημίαν του.

  

                              Εκείνο το θλιβερό Κυριακάτικο πρωινό της 24ης Νοεμβρίου του 2002, θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην μνήμη μου. Ο πνευματικός πατέρας μου, ο Επίσκοπος Κερνίτσης Λεόντιος, έφυγε για τον ουρανό, πικραμένος και απογοητευμένος αναμένοντας την ανθρώπινη δικαίωση στις βαρύτατες κατηγορίες που καταρράκωσαν όχι μόνον το Επισκοπικό κύρος αλλά πολύ περισσότερο την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Πριν πέντε χρόνια ,παρακολουθήσαμε άφωνοι τον Επίσκοπο Λεόντιο σε μία δίκη που κράτησε πολλές ημέρες να φωνάζει για την αθωότητα του και μάλιστα όταν η διαδικασία διεκόπη για την απόφαση ο Λεόντιος, με όση δύναμη του είχε απομείνει απευθυνόμενος προς τους δικαστές του είπε:  την επόμενη φορά που θα συνεδρίαση το δικαστήριο σας, εγώ δεν θα είμαι ζωντανός! Πράγματι η απόφαση της δικαίωσης του έγινε γνωστή την ημέρα του ετησίου μνημοσύνου του στην Ιερά Μονή Ευαγγελιστρίας Αλιάρτου, όπου αναπαύεται το ταλαιπωρημένο σκήνωμα του μακαριστού Επισκόπου ,ένα χρόνο μετά την κοίμηση του. Συχνά πυκνά, πολλοί συζητούσαν για την μεγάλη αδικία… Έλεγαν πως η φωνή του Λεοντίου και εκ του τάφου θα συνέχιζε να αποζητά την δικαίωση. Και ενώ η κοσμική δικαιοσύνη, είχε ήδη αποφανθεί περί της αθωότητας του, η εκκλησιαστική δικαιοσύνη που τον παρέπεμψε ως κατηγορούμενο στην κοσμική, συνέχισε να σιωπά! Το κατηγορητήριο που του είχαν απευθύνει τον συνόδευσε μέχρι τον θάνατο του εκείνο το πρωινό της 24ης Νοεμβρίου. Τα αποκαΐδια της αξιοπρέπειας του κάηκαν σαν ευώδες θυμίαμα στο θυμιατήρι της Εκκλησιαστικής συνείδησης. Γιατί ακόμα και αυτοί που τον παρέπεμψαν στην δικαιοσύνη γνώριζαν πως ο Επίσκοπος Κερνίτσης Λεόντιος ήταν αθώος. Τώρα μένει μόνο και η επίσημη Εκκλησία να αποκαταστήσει την πληγωμένη τιμή ,την καταρρακωμένη αξιοπρέπεια του Επισκόπου Κερνίτσης κυρού Λεοντίου που ξεψύχησε με την ελπίδα να δει την δικαίωση. Τώρα χαίρει από τα ουράνια σκηνώματα για την εκλογή του αγαπημένου του φίλου Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ Ιερωνύμου. Διότι μαζί με ελάχιστους Ιεράρχες ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ Ιερώνυμος ήταν κοντά στον Λεόντιο  σ’ εκείνην την περίφημη δίκη. Μάλιστα δεν είναι τυχαίο πως ζήτησε να ταφή στην Ιερά Μονή  Ευαγγελιστρίας –Αλιάρτου στην Μητροπολιτική περιφέρεια του φίλου και συνοδοιπόρου του στις δύσκολες ώρες της στυγνής συκοφαντίας. Στις ώρες εκείνες, που ο μακαριστός Επίσκοπος γεύθηκε το πικρό ποτήρι της μοναξιάς και της παραγκώνισης. Όλα τα πνευματικά του παιδιά, οι υπ’αυτόν ευεργετηθέντες προσευχόμεθα εξαιτώντας την ευχή του από το ουράνιο Θυσιαστήριο. Πιστεύουμε ακράδαντα πως ο μακαριστός Γέροντας έχει παρρησία στον Θρόνο του Αγίου Θεού.

Και επειδή την απόλυτη  αίσθηση του δικαίου την αποδίδει εξ’ ολοκλήρου η έννοια  του Θεού ,τώρα ακόμα ποιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη αποκατάστασης ενός γνησίου ποιμένος της Εκκλησίας του Χριστού. Του μακαριστού και πονεμένου Επισκόπου Κερνίτσης κυρού Λεοντίου, του Ιεράρχου της Σιωπής.